امروز را به خاطر بسپار
حالا که نمیخوام روزا بگذره.. حالا که از این ساعت و دقیقه ها و ثانیه ها فراریم... حالا که میدونم.. میدونم یه رفتنی در راهه...
حالا همه چی با من چپ افتاده... عقربه های ساعت هی دهن کجی می کنن و انگار با هم مسابقه دوی سرعت گذاشتن...!!
حالم خوب نیست...
هیچ صدایی از تلفن در نمیاد...
زندگی اصلا اتفاق جالبی نیست... وقتی میدونم که روزای خوبی منتظر من نیستن..
یه چیزی هست.. آهان.. نقطه ی بحرانی. فکر میکرد به همون نقطه رسیده. جایی که شنیده بود هر کی بهش برسه حتما خودکشی میکنه. به خاطر همین هم رفته بود بالای یک ساختمان خیلی بلند. وقتی خودشو به لبه ی پشت بام رسوند یهو فهمید( شاید مثل خیلی های دیگه که به این نقطه میرسن) که مشکلش اونقدر ها هم جدی نبوده.. با خودش فکر کرد که برگردد و .... اما دیر شده بود. اون پاین آدمای زیادی بودن که منتظرش بودن. واسه اش سوت هم می زدند.. حتی یکی شون دوتا دستشو بالا پایین میبرد تا نشونش بده میتونه بال بزنه و بیاد پایین!
زیاد طول نکشید.
چند ثانیه کافی بود تا همه ی اون آدمایی که پایین بودند، بزرگ بشن...!
عاطفه/ 30 بهمن
i want u!!
این آهنگشو دوست دارم... اصلا دلم نمیخواد بدونم چی میگه.. من خوشم میاد..
/
دلمو بیخودی گرفتار کردم.... گرفتار یکی که..... نمی دونم.... و چیزی که بیشتر از همه عذابم میده اینه که بسیار شبیه یه نفریه.... خیلی شبیهه.....
.
.
خیلی وقته ازش بی خبرم.. چند هفته پیش چند شب پشت سر هم خوابشو می دیدم... هر ۲تا خطش خاموشه....اینم شد زندگی؟؟ یه نگرانی عمیق همه ی وجودمو گرفته .. نه قادرم حرفی بزنم نه می تونم کنترلش کنم... و کاری هم از من بر نمیاد..
.
.
چیزی بلد نیستم بگم.. تا تو رو دلداری بدم...خدا به موقع می رسه فقط.. به این معتقدم...!!
.
.
معتقدم؟؟؟
نمی دونم...
کی میخوام به جواب این سوال برسم؟؟ کی؟
